نشد یه قصری بسازم     

پنجره هاش آبی باشه

من باشم  و                           تو باشی  و

                       یه شب مهتابی باشه . . .

گر حال تو هچون من آشفته خراب است

گر خواهش دلهاي منو تو بي حساب است

اي واي به حال هر دوي ما

اي واي به حال هر دوي ما

چقدردلم هواي اون روزها رو كرده كه بي خيال و سر خوش منتظر بوديم كه زودتر برنامه كودك شروع بشه  و . . . بعدشم بريم تو كوچه بازي اما حالا خيلي وقت ميگذره و آبجي كوچولوي من داره ازدواج ميكنه دلم براش تنگ ميشه .

روزها گذشت و گنجشك با خدا هيچ نگفت . فرشتگان سراغش را از خدا گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان اين گونه مي گفت " . مي آيد ، من تنها گوشي هستم كه غصه هايش را مي شنود و يگانه قلبي ام كه دردهايش را در خود نگه مي دارد و سر انجام گنجشك روي شاخه اي از درخت دنيا نشست . فرشتگان چشم به لبهايش دوختند ، گنجشك هيچ نگفت و خدا لب به سخن گشود :  با من بگو از آنچه سنگيني سينه توست . گنجشك گفت " لانه كوچكي داشتم ، آرامگاه خستگي هايم بود و سرپناه بي كسي ام . تو همان را هم از من گرفتي . اين توفان بي موقع چه بود ؟ چه مي خواستي از لانه محقرم كجاي دنيا را گرفته بود ؟ و سنگيني بغضي راه بر كلامش بست. سكوتي در عرش طنين انداز شد . فرشتگان همه سر به زير انداختند . خدا گفت " ماري در راه لانه ات بود . خواب بودي . باد را گفتم تا لانه ات را واژگون كند . آنگاه تو از كمين مار پر گشودي . گنجشك خيره در خدايي خدا مانده بود . خدا گفت " و چه بسيار بلاها كه به واسطه محبتم از تو دور كردم و تو ندانسته به دشمني ام بر خاستي . اشك در ديدگان گنجشك نشسته بود . ناگاه چيزي در درونش فرو ريخیت. هاي هاي گريه ايش ملكوت خدا را پر كرد .